29 Мая 2017
19 августа сего года в Москве медиакомпания Tajinfo приобрела популярный радио-канал «Муходжир», вещающий в режиме онлайн во всемирной паутине. Стороны, в том числе прежние владельцы ресурса – уроженцы Таджикистана Рахим Каландаров и Тохир Хамдамов, сумму сделки не раскрывают, ссылаясь на политику конфиденциальности.
tajinfo

tajinfo

Бетарафӣ нобахшиданист!

Имрӯз ҷомеаи ҷаҳониро ифротгароӣ, экстремизм ва терроризм ба ташвиш овардааст. Ифротгароӣ ва терроризм аз ҷумла ҳодисаҳоеанд, ки барои амнияти миллӣ ва давлатдории ҳар як мамлакат ва тамоми ҷомеаи ҷавонӣ хатар эҷод мекунад.
Дар таблиғи ақидаҳои ифротӣ ташкилотҳои махсуси хориҷӣ дар минтақа манфиатдоранд ва ин андешаҳоро миёни ҷавонон таблиғ ва интишор мекунанд. Айни замон гуруҳҳои террористии ба ном «Давлати исломӣ», «Ҳизб-ул-таҳрир», «Ҳизбуллоҳ», «Ал-қоида», «Боко-Ҳарам», «Толибон» ва монанди инҳо барои анҷом додани ғаразҳои сиёсии худ фаъолият доранд. Мақсади асосии ин гуруҳҳои террористӣ, пеш аз ҳама расидан ба ғаразҳои сиёсию иқтисодист. Махсусан барои гирифтани нуқтаҳои коркарди нафту газ ва дигар сарватҳои зеризаминӣ, ки паси он миллиардҳо меистанд.
Рӯҳониён ва исломшиносон борҳо таъкид кардаанд, ки амалкардаҳои ин гуруҳҳои ифротгароӣ ва дигар гуруҳҳои экстремистӣ ва террористӣ, ки бо номи «ҷиҳод» анҷом дода мешаванд бо исломи асилу ноб робитае надоранд. Дар натиҷаи амалиётҳои нопоки худ онҳо хуни ҳазорҳо нафар шаҳрвандони бегуноҳ рехта мешаванд, кӯдакон бесарпаноҳ ва занон ба ҳалокат мерасанд.
Пӯшида нест, ки дар раванди ҷаҳонишавӣ ва бархурди тамаддунҳо вазъият ба куллӣ тағъир ёфт, ки ин ҷанги хунрезиҳоро дар кишварҳои шарқи наздик ҳамеша мушоҳида мекунем. Дар ин бора мутафаккири барҷаста Хемингуэй гуфтааст: «Агар дар оянда ҷанг рух диҳад, он ҷанг байни тамаддунҳо хоҳад буд ва шадидтарин ихтилофу ҷангҳо дар сарҳади байни тамаддунҳо ба вуқӯъ хоҳад омад».
Ба ҳамагон маълум аст, ки гуруҳҳои террористӣ барои анҷом додани амали ваҳшионаи худ ба мазҳабу дин такъя мекунанд, ки ин ба дин ҳеҷ алоқамандӣ надорад.
Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар Паёми имсолаашон ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон бори дигар таъкид намуданд, ки «Терроризм ва экстремизм аз як ҷониб чун вабои аср хатари глобалии ҷиддӣ буда, аз ҷониби дигар аъмоли он гувоҳ аст, ки терроризм ватан, миллат ва дину мазҳаб надорад, балки як таҳдиде ба ҷомеаи ҷаҳонӣ ва ҷони ҳар як сокини сайёра аст».
Мо ҳамеша бо суханони Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон пайравӣ намуда, терроризм ва экстремизмро шадидан маҳкум менамоем. Инчунин барои ҳифзи якпорчагии ин Ватани биҳиштосо ҳамеша омодаем ва сиёсати хирадмандонаю бунёдкоронаи Пешвои миллатро дастгирӣ мекунем.
Ҳодисаҳои нангине, ки имрӯзҳо дар кишварҳои Либия, Тунис, Сурия, Ироқ, Миср ва дигар давлатҳо ба вуқуъ омадаанд, ҳеҷ як шахси солимфикру солимақлро бетараф гузошта наметавонад.
Амалиёти охире, ки террористон ба анҷом доданд, боиси нигаронии ҷомеаи ҷаҳонӣ шуд, ин қатли модар аз тарафи фарзанд буд. Ин амали аблаҳонаи гуруҳҳои террористонро мардуми Тоҷикистон дар қатори дигар халқиятҳои ҷомеаи ҷаҳонӣ маҳкум намуданд.
Имрӯз коршиносон ба ин назаранд, ки ба доми террористӣ бештар ҷавонони муҳоҷир ё муҳассилини кишварҳои арабӣ ҷалб мешаванд. Барои ҷалб кардани онҳо аз шабакаҳои интернетӣ ба таври васеъ истифода мебаранд. Аз ҷумла барои ҷалби ҷавонони минтақаи Осиёи марказӣ сомонаҳои мухталифи интернетӣ воситаи асосӣ мебошанд. Чӣ хеле ки аз тариқи шабакаҳои телевизионӣ як гуруҳ ҷавонони тоҷикро бо гуруҳи исломии Узбекистон пайваст шуданро намоиш дод, дар он ҷо падари яке аз ҷавонон бо оби дида гуфт, ки чунин фарзандро аз руи замин нест созед, то ин ки ман ҳамчун падар пагоҳ дар назди миллату давлатам сархам ва ба ҷавобгарӣ кашида нашавам.
Чуноне, ки вақтҳои охир аз воситаҳои ахбори оммавӣ - сиёсӣ ва дигар ахборотҳои сохторҳои қудратӣ маълум гардид, дар ҷумҳурӣ 14 – гуруҳи муташаккили террористӣ аз ҷониби неруҳои қудратӣ маҳв гардида, фаъолияти 12 – ҳаракат, ҳизб ва гуруҳҳои экстремистӣ - ифротӣ, тундгаро дар қаламравӣ кишвар манъ гардид. Бархе аз ҷавонон – шаҳрвандони ҷумҳурӣ аз номи гуруҳи давлати Исломии Шому Ироқ меҷанганд муайян гардида нисбати онҳо парвандаҳои ҷиноятӣ оғоз карда шудааст.
Барои пешгирӣ намудан аз ин вабои аср мақомотҳои қудратии кишвар чораҳои мушаххасро андешидаанд. То имрӯз 1190 нафар ҷавонони ҷумҳурӣ дар сафҳои созмонҳои террористӣ ошкор карда шуданд ва нисбати онҳо тафтишот бурда шуда истодааст ва зиёда аз 150 нафар шаҳрвандони ҷумҳурӣ ба ҳалокат расидаанд.
Сулҳе, ки Пешвои миллат, Президенти кишвар мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба Тоҷикистон овард, нодиртарин ва қиматтарин наъмат мебошад. Ба мо зарур аст, ки ин ваҳдати миллӣ ва сулҳро чун гавҳараки чашм ҳифз кунем ва ҳама аз як гиребон сар бароварда барои ҳимояи манфиатҳои миллӣ камар баста, дар муқовимат ба афкори экстремистӣ, террористӣ муташаккилона мубориза барем, зеро бетарафӣ дар лаҳзаҳои таърихӣ нобахшиданӣ мебошад ва нагузорем, ки нохалафе фазои ороми Тоҷикистонро ғуборолуд созад.

Назокат Назарова,
омӯзгор, ш. Душанбе

Воқеъиятро дар муқоиса метавон шинохт


Ба кишварҳои зиёде сафар кардаам, бо намояндагони миллатҳои гуногун ва табақаҳои мухталиф ҳамсуҳбат шудаам. Аммо ҳар куҷое ки нарафтам, новобаста аз сатҳи тараққиёти он, зеботар, оромтар аз Тоҷикистон кишваре надидам.
Сад афсус ки на ҳама ин нафосату ободии Тоҷикистонро қабул доранд. Ва ин ҳам табиист. Барои зебоию ободии онро дидан дили пок ва пур аз меҳру муҳаббати Ватан бояд дошт. Агар бо чашми каҷу қалби пурғараз ҳатто ба осмони пурситора нигоҳ кунӣ, он ситораҳо дар назарат тира метобанд.
Манзури ман чист? Ман шоир ё нависанда нестам. Аммо чун дигар мардум гуфтаниҳое дорам,ки агар онро нагӯям, шояд рӯзе пушаймон шавам. Ман ошкор мегӯям: Зидди хусумату бадбинӣ ва тафриқаандозию ифротгароиям. Медонам, ки ин суханҳои умуманд, ки шояд ҳар рӯз аз тариқи рузномаю маҷалла хонед ва ё аз садою симо шунавед. Аммо дарди ман дигар аст.
Маро он бародарону хоҳарони ман, ки дар зери ливои "хизмат ба ислом" ба ҳизбу ҳаракат ва гуруҳҳои ифротӣ мепайванданд, сахт ба ташвиш меоварад. Аксари ин ҷавонон, шояд аз оддитарин меъёрҳои дини мубини ислом хабар надошта бошанд, шояд ҳатто дуруст намоз хондану руза гирифтанро надонанд, шояд ба гуфти гузаштагон “алиф”-ро аз «бе» фарқ карда натавонанд, вале чунон ба таассуб ғутавар шудаанд, ки агар сари вақт аз ин ботлоқ берун наоянд, шояд ба гирдоби ҳалокат гирифтор шаванд.
Онҳо ҳатто намедонанд,ки ислом чун дини умумибашарӣ дур аз ҳар гуна ифроту таассуб аст. Ислом дини созанда ва ба ҳам оваранда аст.
Ман суханони сафири давлати Сурия дар Маскав доктор Риада Ҳаддадро дар як конфронс мисол меорам. Сафир дар ин чорабинӣ баён дошт: “Таҳқиқи амиқи ифротгароӣ ва алоқамандии он бо ислом моро водор месозад, ки бар сарчашмаҳои пайдоиши он назар кунем. Мувофиқи маълумотҳои бойгонӣ, ифротгароӣ аз асри 18 оғоз ёфтааст. Он замон хадамотҳои махсуси Британия ҷосусони худро ба Константинопол барои таҳқиқи ҷамъияти Хилофати Усмонӣ бо мақсади барҳам задани сохти давлатҳое, ки тобеи ин хилофат буданд, фиристоданд. Яке аз ин ҷосусон бо номи Сэр Хемпфор ба Муҳаммад бин Абдулваҳҳоб, ки таъсисдиҳандаи равияи Ваҳҳобия буд, наздик мешавад. Равияи Ваҳҳобия усулҳои бунёдии дини мубини исломро доир ба сабру таҳаммул таҳриф месохт. Қадами дигар ин истифодаи дин ва давлат буд. Дар асоси манфиатҳои сиёсии Британия, ки дар заминаи саъю талошҳои Муҳаммад бин Абдулваҳҳоб, талоши Муҳаммад Саъуд барои расидан ба ҳокимияту низоми тоталитарӣ ва саъю талоши Британия барои сохтани давлати динӣ, ки бар асоси куштору терор сурат гирад, бояд амалӣ мешуд. Аз ҳамон замон инҷониб, хадамотҳои махсуси Ғарб барои сиёсӣ кардани дин ва дар минбаъда истифода намудани он барои манфиатҳои колониалӣ истифода мебаранд.

Масалан, созмони ""Ихвон-ул-муслимин", ҳамчун ташкилоти динӣ, бевосита аз пуштибонии хадамотҳои
махсуси Британия бархурдор буд ва баъдтар вазифаи пуштибониро хадамотҳои Амрико ба уҳда гирифтанд”.
Яъне ҳар як ҷараёну равия ва ҳизбу ҳаракате, ки имрӯз бо номи ислом ва бо истифода аз номи он таъсис меёбад, аз пуштибонии хадамотҳои ҷосусии хориҷӣ бебаҳра нест. Ғарбиён тавонистанд бо истифода аз сатҳи пасти ҷаҳонбинии динию дунявии кишварҳои мусалмоннишин, тавсиаи ҷаҳолату хурофот ва таассуб, ки аз сарчашмаҳои дини мубини ислом фарсаҳҳо дур аст, ифротгароиро чун як падидаи динӣ нишон дода, давлатҳои зиёдеро ба харобазор табдил диҳанд. Давлати бузургу пешрафтае чун Либия дар натиҷаи манфиатхоҳию ҷудоиандозии гуруҳҳо ва хиёнату пойбанди хадамотҳои махсуси хориҷӣ шудани гуруҳҳои ифротгаро ба хоку хун оғӯшта шуда, низоми давлатдории он пурра аз байн рафт.
Барои мисол чанд намунае меорам аз ҳаёти пеш аз ҷангии Либия, то худ қазоват кунед:
То замони ҷанг, мардуми Либия аз қувваи барқ, маорифу хизмати тиббӣ бепул истифода мебурд. Хӯрокворӣ низ қариб ройгон буд. Масалан, 40 дона нон ҳамагӣ $0.15 қиммат дошт. Либия на танҳо қарзи берунӣ надошт, балки захираҳои он беш аз 150 миллиардро ташкил мекард, ки имрӯз дигарон аз он баҳраманд ҳастанд. Навхонадорон 50 000 доллар аз давлат кумаки бебозгашт мегирифтанд. Аммо носипосию таассуб ва курнамакии бархе аз шаҳрвандони ин кишвар боиси он шуд, ки акнун ба як нони бо сад миннат медодаи хориҷиён муҳтоҷанд. Хориҷиён аз ин бенизомиҳои кишвар истифода бурда, ҳарчӣ бештар ғаниматзои онро ба давлатҳои худ интиқол медиҳанд, духтарони маҳаллиро барои мақсадҳои шаҳвонӣ истисмор мекунанд ва мардуми бумиро бар ивази маблағи ночизе шабонарӯз кор мефармоянд.
Магар бӯи хунҳои рехтаи солҳои навадум дар Тоҷикистон аз димоғҳо рафтааст? Магар осон буд як кишвари қариб аз байн рафтаро аз нав барқарор кардан?! Мардуми чун душмани ашаддӣ бо ҳам барангехтаро якҷо ҷамъ овардан?! Чӣ қадар кӯдак аз падар ҷудо шуду чӣ қадар духтари покдоман беномус?!
Магар бас нест боз баҳона кофтану фитна барангехтан?
Онҳое ки бо истеҳзою ришханд ин сатрҳоро мехонанд ва боз барои амалӣ сохтани нақшаҳои сиёҳи худ ҷавонони гумроҳу соддаро ба доми фиреб меафкананд, бояд донанд,ки замоне худ дар ин гирдоб ҳалок хоҳанд шуд.

М. Мақсадшо,
ховаршинос.

Юлия Вербицкая: "Американская публика оценит таджикскую живопись по достоинству"


В Нью-Йорке открылась выставка таджикской живописи. Авторы полотен – профессиональные и самобытные художники, некогда жившие и творившие в Таджикистане, а главная роль экспозиции отдана работам хорошо известного художника, душанбинца Владимира Глухова.
Показать американской публике уникальные работы решила российский меценат и коллекционер Юлия Вербицкая, которая славится своей любовью к загадочной Азии и по крупицам собирает художественную коллекцию. В день открытия выставки нам удалось побеседовать с ней.
- Юлия Владимировна, чем Вас так привлекает азиатская живопись? Многие Ваши коллеги больше интересуются западноевропейским направлением. Вы, наверное, единственная, кто выбрал для себя Восток, особенно Таджикистан.
- В детстве я очень любила читать «Повесть о Ходже Насреддине» Л. Соловьева, для меня это была сказка. Сказка мудрая, веселая. И как-то раз, пребывая в Таджикистане по рабочим делам, я почувствовала, что возвращаюсь в свое детство. Эти сказочные названия Ходжент, Бухара-и-Шериф, Коканд вдруг «ожили». Эта история про хорошего проходимца нашла отражение и в художественном искусстве. Я заинтересовалась картинами и купила «Гиджак» Зухура Хабибуллаева. Так и повелось. Это мои детские ощущения и они, как правило, самые сильные!


- Сейчас в Вашей коллекции работы разных художников, среди них есть и полотна Владимира Глухова. Именно его персональную выставку Вы повезли в Америку.
- Да, Владимир Глухов играет главную роль в этом мероприятии, но там также будут представлены работы и других мастеров. Хочу особо отметить, что в этот раз я работаю не просто от своего имени, но от имени Фонда поддержки искусств и музейной деятельности «Русские меценаты». Недавно было принято решение о его основании и сейчас практически все благотворительные акции будут идти в рамках работы этого Фонда.
- Кому принадлежит идея открыть Фонд?
- Идея моя. Мысль заняться благотворительностью мне пришла спустя несколько лет после того, как я увлекалась таджикской живописью прошлого столетия и стала ее коллекционировать. Познакомившись с музейными работниками, художниками, поняла, что наше искусство нуждается в поддержке. Я собрала вокруг себя неравнодушных людей, слава Богу такие есть еще в нашем мире, и мы начали работу. Представители бизнеса, мои коллеги - юристы, люди, интересующиеся искусством - все стремятся сделать свой вклад. Задача Фонда - предоставить им такую возможность: помочь Музеям, коллекциям, художникам – тем, кто остро нуждается в помощи.
- Вернемся в Америку. Музей русского искусства в Нью- Йорке предоставил площадку для проведения выставки. Как там отнеслись к этой затее, были ли трудности, ведь перевезти через океан больше 20 полотен, все-таки, дело нелегкое?
- Трудностей не было. Более того, одним из важных направлений музея является изучение русского искусства ХХ века, окрашенного национальным колоритом. А искусство Таджикистана именно таковым и является! Это направление художественной жизни не изучено, и, как мне сказали сотрудники музея, представляет значительный интерес. Мне было очень приятно узнать, что картинами блестящего живописца Владимира Глухова заинтересовались в Музее русского искусства в Америке и вот – выставка уже открылась и будет работать до 28 января. Уверена, американская публика оценит по достоинству наше таджикское искусство! А впереди еще очень много дел.

Выставка «Наследник русского авангарда» получила абсолютный успех в Америке


Персональная выставка русско-таджикского художника Владимира Глухова работает в американском Нью Джерси всего 5 дней, но искусствоведы уже сейчас говорят об абсолютном успехе.
За время работы выставки «Наследник русского авангарда» в Музее русского искусства (Нью Джерси), где главную экспозицию занимают работы душанбинца Владимира Глухова, побывало рекордное количество посетителей. Как отмечают организаторы мероприятия, это не только русскоязычные ценители искусств, но и коренные нью-йоркцы, афроамериканцы, а также азиатские этносы.
«Что замечательно, пришло много молодежи - художники, фотографы, студенты - всех их привлекла экзотика полотен. "Так много любви" - сказала гостья выставки - замечательный художник Кэтрин Абрамова. И мне, как организатору, это лестно слышать и это абсолютный успех!», - рассказала российский меценат, коллекционер и со- организатор выставки Юлия Вербицкая.
Она также отметила, что искусство Средней Азии и его развитие на протяжении второй половины ХХ века – наиболее интересная и малоизученная страница мировой художественной живописи, которая требует внимания и дальнейшего экспонирования.
Именно по этой причине Президент Музея русского искусства госпожа Марго Грант объявила о своей заинтересованности и в дальнейшем представлять в США художественное искусство Средней Азии, потому что, по ее мнению, это очень актуальная и интересная тема.
«У Юлии Вербицкой невероятный вкус и чувство в отношении искусства. Музей MoRA принял решение о дальнейшем сотрудничестве c ней в части организации и проведении выставок русского искусства и азиатского авангарда на постоянной основе. Владимир Глухов - очень интересный художник, познакомившись с его творчеством, мы заинтересовались и другими мастерами Средней Азии. Сейчас же мы собираемся подготовить к изданию каталог Международного художественного фестиваля, где будет размещена информация о Владимире Глухове», - сообщила Марго Грант.
Уже известно, что Марго Грант и Юлия Вербицкая договорились о проведении ряда мероприятий и целого цикла выставок, связанных со Среднеазиатским авангардом и его развитием, включая творчество художников советского периода второй половины ХХ века.

Ольга Немцова, Нью-Йорк

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Подписаться на этот канал RSS