19 Ноября 2017
19 августа сего года в Москве медиакомпания Tajinfo приобрела популярный радио-канал «Муходжир», вещающий в режиме онлайн во всемирной паутине. Стороны, в том числе прежние владельцы ресурса – уроженцы Таджикистана Рахим Каландаров и Тохир Хамдамов, сумму сделки не раскрывают, ссылаясь на политику конфиденциальности.
tajinfo

tajinfo

Хайриддин хост ва шуд...

Бехуд нагуфтаанд, ки хостан тавонистан аст. Агар бихоҳӣ, мешавад. Агар барномаҳои омӯзишии Хайриддин Абдуллоҳ набуд, Худо медонад, муҳоҷирони кории тоҷик дар Русия авқоти фароғати худро бо чӣ корҳое мегузарониданд. Ин ҷавони тоҷик бо ташаббуси шахсӣ, ибтидо бо чанд нафари маъдуд корашро шурӯъ кард. Аммо ҳаминак дар 12 маркази омӯзишӣ ба тадриси забон ва хатти порсӣ барои муҳоҷирони тоҷик машғул аст.

Худаш мегӯяд: “Кунун дар шаҳри Москави Русия, зиёда аз 12 марказҳои бозомӯзӣ барои муҳоҷирини порсизабон муҳайё карда шуд, ки эшон метавонанд пас аз интиҳои соатҳои корӣ дар марказҳои мазкур омада, аз омӯзиши ройгон, мин ҷумла Қуръон, фиқҳи ҳанафӣ, ҷомеъашиносӣ, равоншиносӣ, хат ва забони порсиро аз худ кунанд.”
Хайриддин Абдулло дар гуфтугӯ бо пойгоҳи Кимиёи саодат меафзояд: “Фаъолияти марказҳои мазкур бо риояи ҳама гуна қонунҳои давлати Русия ва зери назари Муфтиёт фаъол аст, ки пас ба итмом расонидани таҳсил ҳар яке аз муҳассилин дорои шаҳодатнома ва диплом хоҳанд шуд. Бинобар ин, аз муҳоҷирони азиз даъват ба амал меорам, вақтҳои холии худро беҳуда нагузаронанд ва ба омӯзиш машғул шаванд.”
Вай дар бораи фаъолияти тоҷикҳо дар Русия ёдовар шуд: “Беш аз 75 дарсади намозгузорони масҷидҳои Маскав тоҷиконанд ва инчунин дар ҳар масҷид мушовирону мудариссону муаззинонаш ҳам аз тоҷиканд. Ҳофизони Қуръон ва донишмандони дин аз байни муҳоҷирон бисёранд. Пӯшида нест, ки раисиҷумҳури Чеченистон Рамазон Қодиров баъди масҷиди бузург ва дар канори он мадраса сохтанаш яъне дар маркази пойтахти кишвараш шаҳри Грозный, мударрисону мушовирону муаззинҳоро хусусан аз тоҷикон қарор дод, ки дар яке аз суханрониҳояш ҳам ба ин матлаб ишора кард ва гуфт, ки “миллати порсизабони тоҷик дар ҳар соҳаи илми диниву дунявӣ дар ҳар аср поягузор ва устод буданд.”
Хайриддини Абдуллоҳ афзуд: “Ва ишораи Қодиров ҳам дуруст аст; зеро поягузори тамоми илмҳои диниву дунявӣ порсизабонҳо ва тоҷиконанд. Ба унвони мисол, дар илми Қуръон Ҳусайн Воизи Кошифӣ, ки соҳиби Тафсири Ҳусайнист, ва дар илми фиқҳ, ки поягузори ин илми ва устоди тамоми фуқаҳо Имом Абӯҳанифа аст. Ва асосгузори илми ҳадис, ки ҳама тоҷикон буданд, ба мисоли Имом Бухорӣ, Имом Муслим, Имом Тирмизӣ, ва асосгузори илми торих Табарист. Ва инчунин асосгузори илмҳои дунявӣ ҳам ҳама бешак тоҷикон буданд, ба мисоли Абуалӣ ибни Сино, Берунӣ, Форобӣ, Закариёи Розӣ ва ҳазорон донишмандони дигар, ки дар сар то сари ҷаҳон машҳуранд.”
Хайриддин Абдуллоҳ дар идома хотирнишон кард: “Дар ҳоле ки мо фарзандони чунин бузургонем, мо тоҷикон ҳаққе надорем, ки бедониш гардем ва ё агар донишмандем дониши худро ба касе наомӯзем, новобаста дар чӣ шароите, ки набошем.”
Вай афзуд: “Ман аз он мефахрам, ки дар ин кишвар ҳар кӯдаки тоҷик муаллими пирони дигар миллатанд. Ман аз он мефахрам, ки ҳеҷ миллатеро дар баробари миллати худ дорои чунин бузургону фарҳанг намебинам.”
Хайриддини Абдуллоҳ дар идома ёдовар шуд: “Аммо афсӯс аз он мехӯрам, ки ҳамаи инҳо парокандаанд, касеро надорем, ки инҳоро гоҳ гоҳе сари як миз оварад, як маркази фарҳангие, ки инҳо дар онҷо гоҳ гоҳе ҷамъ шаванд.”

«Симои муҳоҷир» - телевизиони муҳоҷирбачаҳои тоҷик

Муассиси телевизионии интернетии “Симои муҳоҷир” мегӯяд, ҳадафи онҳо на тиҷорат, балки муаррифии фарҳанг ва симои мусбати мардуми тоҷик дар майдони иттилоотии Русия аст.

Дар bestdomen.com – яке аз пойгоҳҳои бузурги Интернет- шабакаи нави телевизионие бо номи “Садои муҳоҷир” ба пахши озмоишии барномаҳояш шурӯъ кардааст. Ин шабака, тавре аз номаш бармеояд, асосан барои муҳоҷирони тоҷик дар Русия барнома пахш мекунад ва ин суханонро шиори худ интихоб кардааст: “Мо як муқаддасоти олие дорем барои худ: Ватан, Модар ва Миллат! Дигаронро намедонам, аз чӣ ифтихор доранд ва барои чӣ пайкор мекунанд!”
Ин телевизионро метавон дар ин нишонӣ пайдо ва тамошо кард:http://bestdomen.com/en/simoimuhojir.html
Дар ин пойгоҳи интернетӣ дар канори телевизиони “Симои муҳоҷир” ҳамчунин метавон барномаҳои радиои “Муҳоҷир” ва радиои то ҳол ношиноси “Шайданское радио Диёр”-ро гӯш кард. Чун дар аксари сомонаҳои тафреҳӣ барои ҷалби бинандагон дар ин пойгоҳ шуморе аз сериалҳои маъруфи туркӣ ва ҳам филмҳои тоҷикиро барои тамошо гузоштаанд.
Дар ҳоли ҳозир “Симои муҳоҷир” дар тӯли 24 соат ба бинандагон дар қатори барномаҳои вижае, чун “Сӯҳбатҳо бо тоҷикони дунё”, ки аз тариқи Скайп сабт мешаванд, видеоклипҳои овозхонони асосан тоҷик, аз ҷумла Далери Хайриддин, Фирӯза Ҳафизова, Меҳринигори Рустам, Нигина Амонқулова, Мино ва Ҷӯрабек Муродовро бо таманниёти бархе аз ин ситораҳо ба муҳоҷирони тоҷик пешниҳод мекунад.
Раҳим Қаландаров, яке аз асосгузорони телевизиони “Симои муҳоҷир” рӯзи 8 июн ба Озодӣ гуфт, вақте дар моҳи августи соли 2013 ӯву Тоҳир Ҳамдамов ҳарду маҳсули нахустинашон – радиои “Муҳоҷир”-ро ба медиа-ҳолдинги “Tajinfo” – яке аз пойгоҳҳои хабарии тоҷикони Русия - фурӯхтанд, билофосила аз пайи сохтани телевизион шуданд. Оқои Қаландаров афзуд, ин шабака пахши барномаҳояшро ду моҳ пеш, аз пахши консерти ахири Баҳроми Ғафурӣ дар Рок Ҳаузи Маскав оғоз кардааст. Ӯ мегӯяд, “мақсади мо аз ин тарҳ пулкоркунӣ нест. Мо пеш аз ҳама мехоҳем фарҳанги мардуми тоҷикро муаррифӣ кунем. Аз тарафи дигар, мардуми мо мақоле дорад, ки шунидан кай бувад монанди дидан. Момехоҳем дар муқобили барномаҳои телевизионҳои Русия, ки тоҷиконро аксаран бо рангҳои манфӣ тасвир мекунанд, барномаҳое ташкил кунем, ки дар бораи зиндагии хонаводаҳои тоҷикон дар Русия қисса кунад.“
Барномаҳои ин шабакаро Раҳим Қаландаров аз Маскав ва барномасози “Симои муҳоҷир” Тоҳир Ҳамдамов аз Тюмен таҳия мекунанд. Раҳим Қаландаров 38 сол дошта, баъди хатми техникуми молиявӣ ба Донишгоҳи миллии Тоҷикистон дохил мешавад, вале ба далели мушкилоти зиндагӣ таҳсилро нима гузошта, ба Русия меояд: “Ман аз касе пинҳон намекунам, ки корамро аз кӯчарӯбӣ сар кардам. Ҳоло муҳосибам ва корам хеле хуб аст.”
Ӯ афзуд, онҳо талош хоҳанд кард, то “Симои муҳоҷир” ҳарчӣ бештар ба як телевизиони касбӣ табдил ёбад: “Мо мехоҳем шумораи барномаҳои худиро зиёдтар кунем. Аз муҳоҷирони тоҷик ҳам хостаем, то саҳнаҳое аз зиндагиашон дар Русия ва ҳамин тавр, лаҳзаҳои ҷолиберо, ки шоҳидаш мешаванд, ба навор гиранд ва аз тариқи телефон ба мо бифиристанд. Мо ҳатто қасд доштем, ки якбора барномаҳоямонро тариқи моҳвора нашр кунем. Азбаски тамоми харҷ аз ҳисоби ману Тоҳир аст ва барои ин ҳама тақрибан 200 000 доллар лозим буд, аз нигоҳи молӣ зӯрамон дар ҳоли ҳозир ба пахши моҳвораӣ намерасад. Вале оҳиста-оҳиста ин корро ҳам мекунем.”
Дар ин пойгоҳи интернетӣ дар канори телевизиони “Симои муҳоҷир” ҳамчунин метавон барномаҳои радиои “Муҳоҷир” ва радиои то ҳол ношиноси “Шайданское радио Диёр”-ро гӯш кард. Чун дар аксари сомонаҳои тафреҳӣ барои ҷалби бинандагон дар ин пойгоҳ шуморе аз сериалҳои маъруфи туркӣ ва ҳам филмҳои тоҷикиро барои тамошо гузоштаанд.

Радиои «Муҳоҷир» чӣ ҳол дорад?

Ғуфрон Ваҳҳобов - раиси медиа-ҳолдинги “Tajinfo” – рӯзи 8 июн ба Радиои Озодӣ гуфт, шабакаи “Симои муҳоҷир” тарҳи Раҳим Қаландаров ва Тоҳир Ҳамдамов аст, ки дар соли 2012 радиои “Муҳоҷир”- нахустин шабакаи радиои интернетӣ барои муҳоҷирони тоҷик дар Русияро таъсис дода буданд. Ин радио аз августи соли 2013 зери чатри “Tajinfo” қарор гирифт.
Ғуфрон Ваҳҳобов мегӯяд, дар ҳоли ҳозир радиои “Муҳоҷир” дар рӯз то 5000 шунаванда дошта, бархе барномаҳояш шунавандаҳои аз ин ҳам бештарро гирд меоранд. Ин шабакаи радиоӣ, ки низ корашро аз пахши таронаҳо шурӯъ карда буд, ҳоло як силсила барномаҳои тавлидотӣ ҳам дорад. Ғуфрон Ваҳҳобов ба Озодӣ гуфт, бештар барномаҳои “Сӯҳбати мустақим”, “Дар ёди Ватан”, “Садои муҳоҷир” ва “Уроки толерантности”, ки шоири русзабони зодаи Тоҷикистон Алексей Афғонов таҳия мекунад, байни шунавандагони радиои “Муҳоҷир” тарафдори зиёд доштаанд.
Ин ҳамсӯҳбати мо изҳори умед кард, ки шабакаи “Симои муҳоҷир” ҳам дар ин марҳалаи аввалияи пахши фақат видеоклипҳо дар нахоҳад монд: “Ман боварӣ дорам, ки онҳо батадриҷ як шабакаи касбӣ хоҳанд сохт. Медиа-ҳолдинги “Tajinfo” низ 5-6 сол боз дар фикри сохтани телевизион барои муҳоҷирон ҳаст, вале ин кор сармоягузории бузург мехоҳад. Аммо инки зарурати таъсиси чунин телевизион барои муҳоҷирони тоҷики Русия пеш омадааст, ҷои баҳс надорад.”

ТВ тоҷикӣ барои 1 миллион тоҷики Русия

Чунин заруратро ҷамъиятҳои тоҷикони Русия низ эътироф мекунанд. Онҳо мегӯянд, беш аз 1 миллион тоҷике ки ҳар сол дар талаби ризқу рӯзӣ худро ба Русия мезанад, ба расонаҳое ниёз дорад, ки ба онҳо ахбори Тоҷикистонро расонда тавонад ва ҳам пуле бошад, ки иртиботи фарҳангӣ байни мардуми аз Ватан дурафтодаро бо Тоҷикистон ҳифз бикунад.
Муҳаммади Эгамзод, сухангӯи сафорати Тоҷикистон дар Маскав ҳам дар сӯҳбат бо Озодӣ гуфт, таъсиси пойгоҳҳои бақуввати иттилоотӣ, аз ҷумла нашрияҳову хабаргузориҳо ва радиову телевизионҳо барои муҳоҷирони тоҷик дигар нафақат амри лозим, балки як амри ногузир аст. Оқои Эгамзод дар ин маврид аз таҷрибаи муҳоҷирони эронӣ дар Амрико мисол овард, ки даҳҳо телевизион таъсис додаанд ваё ҳатто муҳоҷирони рус, ки қариб дар ҳар кишвари Аврупо барои худ ба забони русӣ нашрияву радиову телевизион доранд.
Муҳаммади Эгамзод мегӯяд: “Мо аз таъсиси чунин расонаҳо фақат истиқбол мекунем. Муҳоҷирони моро бояд як фазои фарҳангиву иттилоотии тоҷикона дошта бошанд. Вале ин кор бояд дар сатҳи баланд, дар сатҳи ҷавобгӯ ба манфиатҳои милливу давлатии Тоҷикистон анҷом шавад. Ва расонаҳои тоҷикӣ битавонанд дар муқобили сели гузоришҳои манфие, ки матбуоти Русия дар бораи муҳоҷирони тоҷик нашр мекунанд, ақалан дар мавриди сохтани як симои накӯе аз тоҷикону аз Тоҷикистон дар ин сарзамин мусоидат кунанд, ақалан халал нарасонанд. Ин корест ки аз сӯи ҳама ба сурати дастаҷамъӣ ва аз як гиребон сар баровард, бояд анҷом шавад. Сафири навтаъини Тоҷикистон дар Русия Имомуддин Сатторов, ки аз таҷрибаи муҳоҷирони рус дар Олмон хуб огоҳ аст, низ ҳамин фикрро дорад.”

На «Сафо» монду на «ТМТ» омад

“Симои муҳоҷир” талоши нахустин барои таъсиси телевизиони тоҷикӣ дар Русия нест. Аммо то кунун дар Русия бештар талоши сохтани шабакаҳои телевизионии мухолиф ваё ҳадди ақал мустақил аз давлати Тоҷикистон мушоҳида мешуд.

ТВ Сафо
Аз ҷумла моҳи августи соли 2013 дар Маскав шабакаи телевизионие бо номи “Сафо” ба пахши барномаҳояш тавассути моҳвораи Hotbird оғоз кард. Ин телевизион, ки асосан рӯи масоили сиёсӣ ва иҷтимоии Тоҷикистон тамаркуз мекард ва ҳатто гумон мерафт, ки аз сӯи раиси ҳизби наҳзати исломӣ Муҳиддин Кабирӣ (ҳарчанд ӯ худаш инро рад мекунад) ташкил шудааст, ҳамагӣ баъди 3 моҳ , дар моҳи ноябр ва дуруст дар пешорӯи интихоботи президентии Тоҷикистон аз моҳвора ғайб зад. Дастандаркоронаш мегуфтанд, ки иллати қатъи фаъолияти ТВ “Сафо” мушкилоти молист, ки ба зудӣ рафъ хоҳад шуд. Аммо бо гузашти инак 7 моҳ ин шабака дигар зоҳир нашуд ва бино ба хабарҳои дарёфтӣ, ҳайати кормандонаш низ кайҳо парешон шудааст.
Дар моҳи марти соли равон Иззат Амон, раиси созмони ҷавонони тоҷики Русия эълон кард, ки бо ҷамъе аз ҳамфикронаш шабакаи наве бо номи “Телевизиони мардумии Тоҷикистон”-ро таъсис додаанд ва ҳоло дар марҳалаи анҷоми корҳои фаннии лозим барои оғози кори ин телевизионанд. Иззат Амон аз ҷумла ба хабаргузории “Озодагон” гуфта буд, ҳадафи онҳо таъсиси расонаи мустақилест, ки битавонад ба мардум ахбори дурусту воқеиро бирасонад ва “як шабакаи воқеан мардумӣ бошад. На мисли телевизионҳои Тоҷикистон, ки танҳо ва танҳо аз таърифу тавсифи як нафар ва ё хонаводаи як нафар иборат аст.”
Чанд барномаи озмоишии “Телевизиони мардумии Тоҷикистон” тавассути сомонаи Youtube низ нашр шуд.
Аммо бо гузашти 3 моҳ “Телевизиони мардумии Тоҷикистон” то ҳол ба фаъолият шурӯъ накардааст.
Коршиносони масоили телевизион мегӯянд, сохтани як телевизион нисбат ба як нашрия ва ҳатто як радио харҷи бамаротиб бештарро тақозо мекунад, чунки ба васоили зиёди фанние – сар карда аз видеокамераҳо то студияҳои телевизиониву васоили пахши барномаҳо тавассути Интернет ё моҳвора – ниёз дорад. Як нафари огоҳ гуфт, барои сохтани як телевизиони “миёнаҳол” аз 200 000 то 1 миллион доллар сармоя лозим аст.
Ба гуфтаи ӯ, муҳоҷирони тоҷик бо вуҷуди беш аз 20 соли ҳузур дар бозори кори Русия то ҳол сарватмандоне ба чунин тавоноиро ба миён наовардаанд, ки барои чунин як амри хайр аз ҷайбаш 1 миллион доллар бароварда битавонад. Ва далели асосии то ҳол як телевизони комил надоштани як миллион тоҷик дар Русия низ, ба бовари ӯ, ҳамин аст.

Со шпателем в театр О таджике-сантехнике, получившем «Золотую маску»

Абдумамад Бекмамадов — один из трех таджиков, получивший престижнейшую театральную премию России «Золотая маска». Позже некоторые депутаты Госдумы выскажут свое возмущение на сей счет, министр культуры напишет «письмо в защиту». Между тем сам Абдумамад даже не зная, кто такой Мединский, продолжает жить своей обычной жизнью — ходит на кастинги и делает ремонт в квартирах, в одной из которых мы с ним с ним и встретились
Абдумамад Бекмамадов на церемонии вручения театральной премии «Золотая маска» за 2013 год<br /> Абдумамад Бекмамадов на церемонии вручения театральной премии «Золотая маска» за 2013 год
Встретиться с Абдумамадом Бекмамадовым никак не удавалось уже год. И тут случилась церемония вручения престижнейшей театральной премии России «Золотая маска» и последующее возмущение некоторых депутатов Госдумы: шутка ли, лауреатами специальной музыкальной премии жюри стали обычные гастарбайтеры. Позже «письмо в защиту» напишет министр культуры. А между тем Абдумамад даже не зная, кто такой Мединский, продолжает жить своей обычной жизнью — ходит на кастинги и делает ремонт в квартирах, в одной из которых мы с ним с ним и встретились.
Обычная кирпичная хрущевка на востоке Москвы — одна из сотен, которую столичные власти должны снести в ближайшие годы. Во дворе тихо, много деревьев. У дверей одной из квартир на третьем этаже нас встречает смуглый мужчина лет под 40. На лице неуверенная улыбка, в руке шпатель, на старенькой футболке свежие пятна от раствора. Неуверенность чувствуется и в голосе, когда он приветствует нас и приглашает войти...
Это и есть Абдумамад Бекмамадов, уроженец Таджикистана, лауреат «Золотой маски», которую он получил как соавтор и актер спектакля «Акын-опера», поставленного в московском «Театре.doc» в сентябре 2012 года. Для него, как и для двух других участников проекта, входивших в состав первой постановки, театр лишь дополнительная работа для души и не приносит серьезного дохода. На жизнь он зарабатывает, делая ремонт в квартирах.
Единственная комната квартиры полностью обставлена набитыми вещами сумками, которые хозяйка пытается убрать в сторону, чтобы освободить стену под отделку. Абдумамад проводит нас через нее на абсолютно пустую кухню. Стремянка да ведро с раствором шпаклевки — вот все добро этой коробки два на два.
После успешной премьеры и нескольких показов «Акын-оперы» (или «Баллады о мигрантах») в московском «Театре.doc» Абдумамад уехал домой на Памир, по словам автора проекта Всеволода Лисовского, по семейным обстоятельствам. Но сам он объясняет, что думал вернуться скоро, даже обратный билет хотел сразу купить, но, когда приехал, не заметил, как прошли эти 10 месяцев с семьей. Вернулся он в итоге только в декабре прошлого года.
Абдумамад Бекмамадов — один из трех таджиков, получивших престижнейшую театральную премию России «Золотая маска». Позже некоторые депутаты Госдумы выскажут свое возмущение на сей счет, а министр культуры напишет «письмо в защиту». .
В московских театральных кругах его коротко называют Абдулом из-за допущенной однажды ошибки в написании его имени, к которому добавили лишнюю «л» (Абдулмамад). Родился Абдул в кишлаке Бидиз Роштаклинского района Горно-Бадахшанской автономной области (ГБАО) Таджикистана 27 августа 1967 года. В 21 год женился. Он шестой среди девятерых братьев и сестер, и в том, что в его отсутствие дом ему строил один из братьев на присылаемые им деньги, нет ничего необычного — в их семье привыкли помогать друг другу. Только так и живут.
— Я кормлю и свою семью, и семью брата, который работает художественным руководителем Дома культуры в Рошткале. В семье нас было шесть братьев и три сестры. Один брат погиб во время гражданской войны. Я здесь с младшим братом, а остальные там, — на вопросы о семье он отвечает кратко.
По специальности, как он сам говорит, юморист, хотя актерского образования получить не успел: в начале 1990-х поступил на актерское отделение Таджикского института искусств в Душанбе, но спустя два месяца вуз пришлось покинуть — в стране началась гражданская война. А играть он начал еще в школьных постановках. Позже в 1989 году он с Аджамом Чакабоевым, который в последующем станет его партнером по сцене в Москве, создаст ансамбль «Ноз», составом в шесть-семь человек, который летом иногда увеличивался за счет школьников. Они гастролировали с танцевальными и юмористическими номерами по районам страны, участвовали в фестивалях и подрабатывали на свадьбах. Продолжалось это до 1999 года. А решение ехать в Москву он примет как раз во время одного из фестивалей. Задумку реализует тут же.
— В последний раз мы выступали на музыкальном конкурсе «Андалеб» в Душанбе. Доехали с группой до столицы, получили там командировочные, я на них купил билет, ко мне присоединился мой братишка. Мы сели в поезд и вот в 1999 году приехали сюда, в Россию, то есть домой обратно я уже не вернулся. Дети были взрослые, надо было как-то кормить семью, — Абдумамад, объясняя свое тогдашнее решение, смотрит в окно и, кажется, что пытается вспомнить, как все это было, все-таки 15 лет прошло.
В то время прямых железнодорожных маршрутов до Москвы не было. Все ехали с пересадкой через Саратов. На саратовском вокзале его приключения и начались. Сначала милиция оставила его с младшим братом без денег, потребовав взятку за какое-то якобы нарушение. Ко всему прочему еще и брата забрали, а билеты были как раз у него. Пока его выдворял из отделения, опоздали на поезд. Какой-то мужчина предложил им работу — перетаскать коробки из подвала, но когда они все сделали, денег не получили. И так — без денег, билетов, обманутые — они застряли в Саратове...
— Потом из Москвы приехал родственник. Он домой уезжал, тоже, как и мы все, через Саратов. И вот на его деньги мы с братом купили билеты и приехали в Москву.
Он же нам дал адрес своего друга в Москве, но этот адрес был в кармане у брата, а в Москве его опять задержали и уже увезли.
Вместе с адресом. Я остался на вокзале, — все с той же улыбкой он продолжает свой рассказ о своих злоключениях в Саратове, перенесшихся вместе с ним в столицу.
Ему помогла женщина, работавшая на вокзале. Тоже из Таджикистана. На пару дней она приютила его у себя, в подвальном помещении одного из многоэтажных домов.
А еще порекомендовала сходить на одну из строек неподалеку, что Абдул и сделал на следующий день. Бригадир попался добрый, а еще тоже оказался творческим человеком - взял сантехником, хотя, признается Абдумамад, строительному делу научился уже здесь, в России.
На той стройке в основном работали турки, общались практически жестами, из-за чего нередко ему приходилось переделывать работу, так как имелось в виду совсем не то, что сделано.

Источник: «Россия для всех», http://tjk.rus4all.ru/

Подписаться на этот канал RSS